O starej muzyce po nowemu

O starej muzyce po nowemu - nowoczesna edukacja w dziedzinie muzyki tradycyjnej. Seminarium w Lublinie
14 listopada 2012, godz 11-16

Spotkanie przeznaczone jest w pierwszym rzędzie dla przedstawicieli
gminnych i powiatowych instytucji kultury oraz społeczników z terenu
Lubelszczyzny, zajmujących się ochroną niematerialnego dziedzictwa.
Wraz z coraz szybszym odchodzeniem ostatniego pokolenia wiejskich śpiewaków i muzykantów tracimy bezpowrotnie szansę naturalnej kontynuacji muzycznych tradycji – repertuaru i umiejętności. Autentycznego, bezpośredni kontaktu w relacji mistrza i ucznia nie zdołają zastąpić śpiewniki i zapisy nutowe. Dlatego na lokalnych instytucjach kultury i szkole spoczywa ogromna odpowiedzialność.

Celem spotkania jest poszukanie odpowiedzi na pytanie o sposoby edukacji na temat muzyki tradycyjnej skuteczne w dzisiejszych realiach:
- Jak zachęcić młodych ludzi do nauki starej muzyki i tańca?
- Jak w atrakcyjny sposób przedstawiać muzyczne tradycje odbiorcom?
- Jak stymulować bazujące na przekazie tradycji wartościowe przedsięwzięcia artystyczne?

Głównym elementem spotkania będą prezentacje ciekawych przedsięwzięć artystycznych i edukacyjnych, które odniosły sukces – skutecznie zachęciły wielu młodych ludzi do przygody praktykowania dawnych sposobów gry i śpiewu lub na powrót zaszczepiły tradycyjny taniec w środowiskach lokalnych. Spotkanie będzie okazją do poznania ich doświadczeń, dyskusji ew. nawiązania kontaktów i współpracy.

Przewidziane prezentacje:
1) Serce Dzwonu -
Trwające od wielu lat wyprawy młodych ludzi z całej Polski do wiosek południowego Mazowsza, wędrówki, spektakle, potańcówki a przede wszystkim nauka gry od wiejskich mistrzów z okolic Przysuchy. Jednym z efektów jest powołanie w kilku miejscowościach „Wiejskich klubów tańca”. Drugim nurtem działań jest rewitalizacja tradycji konopielkowych na Podlasiu. sercedzwonu.pl
2) Międzynarodowa Szkoła Muzyki Tradycyjnej
Prowadzony od 1998 roku program edukacyjny Fundacji Muzyka Kresów
muzykakresow.pl ; opowie: Ewa Grochowska (Lublin)
3) „Tabor” Domu Tańca
Od 2002 roku w „obfitujących” w wiejskich muzyków okolicach Polski odbywają się jedyne w swoim rodzaju kameralne letnie festiwale, których głównym elementem są całodzienne warsztaty i całonocne potańcówki.
www.tyndyryndy.blogspot.com ; opowie: Remigiusz Hanaj-Mazur (Milanówek)
4) Inna Szkoła Teatralna
Prowadzony od kilkunastu lat autorski program edukacji i animacji teatralnej, obejmujący
warsztaty i wyprawy, bazujący na tradycjach kolędniczych (zimowych i wiosennych) oraz zapustnych; www.free.art.pl/teajty ; opowie: Wacław Sobaszek (Węgajty/Olsztyn)
5) „Polesie Archaiczne”
Program nauki, dokumentacji oraz prezentacji tradycyjnych pieśni z Polesia ukraińskiego i białoruskiego we współpracy z najstarszymi ich wykonawcami. W ramach projektu powstają także płyty i filmy dokumentalne ; opowie: Jagna Knittel (Warszawa)
6) Studio In Crudo i inne przedsięwzięcia na Lubelszczyźnie
7) Krótka prezentacja zasobów Archiwum Etnolingwistycznego UMCS oraz 6-
tomowego opracowania "Lubelskie" z serii tzw. "nowego Kolberga"

Spotkanie odbędzie się 14.11.2011 (środa) w godz 11-16 w
Warsztatach Kultury w Lublinie (ul Popiełuszki 5)
Udział w spotkaniu jest bezpłatny jednak ze względu na ograniczoną liczbę miejsc
konieczne jest wcześniejsze zgłoszenie mailowe lub telefoniczne
e-mail: oikos@ekolublin.pl lub tel. 513097830

Koncerty muzyki tradycyjnej:
W dniach 14-15.11 zapraszamy do Warsztatów Kultury 
- 14 XI godz 19.00 „Pieśni Bagien. Muzyka Polesia”(VIII edycja) – wystąpią śpiewaczki ze wsi Kozły (Białoruś) i nie tylko
- 15 XI godz 19.00 „Pieśni spod Niebieskiej – muzyka Roztocza” - wystąpią śpiewaczki z Łukowej, Bronisław Bida z Gródek (skrzypce) i nie tylko

W spotkaniu weźmie udział grupa lokalnych animatorów kultury z Białorusi, która następnego dnia pracowała będzie nad możliwościami wykorzystania polskich doświadczeń w swojej działalności.
Projekt realizowany dzięki współfinansowaniu Polsko Amerykańskiej Fundacji Wolności w ramach programu „RITA – przemiany w regionie” prowadzonego przez Fundację Edukacja dla Demokracji

Są!!! Finaliści II Konkursu na Pieśń Dziadowską Nową

Prace jury przedłużyły się z powodu niespodziewanie dużej liczby zgłoszeń. 133 autorów nadesłało 293 utwory. Bardzo nas to cieszy! Dziękujemy! Obiecujemy wszystkie nagrodzone prace, a także niektóre nienagrodzone, łącznie z plonem poprzedniego Konkursu, wydrukować w specjalnym tomiku, już zaczynamy zbierać na to dutki. 


PROTOKÓŁ II KONKURSU NA PIEŚŃ DZIADOWSKĄ NOWĄ

Jury Konkursu w składzie:
dr Ewa Grochowska (Lublin) – sekretarz
dr hab. Piotr Grochowski (Toruń)
Remigiusz Mazur-Hanaj (Milanówek)
postanawia, iż spośród 133 autorów, którzy nadesłali 293 utwory, nagrodzeni zostają:

dwiema I Nagrodami ex aequo w wysokości po 700 zł:
Hanna Misiak z Torunia za Pieśń tragiczną o Euro turnieju futbolowym
Katarzyna Pilzak z Warszawy za Najnowszą pieśń o misji księdza Natanka w Holandii oraz Przestrogę dla Panów i Pań szukających miłości przez internet

II Nagrodą w wysokości 450 zł:
Barbara Derlak z Chełma za Balladę o świecącej Dorocie

dwiema III Nagrodami ex aequo po 250 zł:
Ewa Rdzanek z Warszawy za O małym Andrzejku
Anna Czujkowska-Włodarska z Lublina za Przestrogę przed zgubnym wpływem sklepów ciuchlandami zwanych

Nagrodą Specjalna I stopnia w wysokości 450 zł:
Anna Betlejewska z Lublina za "Pieśni" - O lichości spraw doczesnych i nadziei na przyszłe wyroki miłosierne, Wierzę w blask ognia i cień na ścianie oraz Per fas et nefas nad pępka kraterem
Nagrodą Specjalną II stopnia w wysokości 250 zł:
Roger Piaskowski z Legnicy/Cardiff za "Wiersze dziadowskie" - Żale na wczasy i sieroce smutasy, Za dziada w super wróbla przemienionego, A boli wolność, gdy kochanka zbrzydła oraz Gość znojny o wolność miłą (zwrotkowiec pospolity)

Wyróżnienia po 100 zł zaś otrzymują:

Maria Doroszew z Supraśla za „Opowieść prawdziwa z morałem o Teresce, która z żalu po piesku się zapuściła” oraz „Opowieść dziada, co w świecie bywał, o utrapieniach miłosnych, z tragicznym finałem”
Ryszard Drożdż z Gostwicy szczególnie za „Pieśń o takim zdarzeniu, co go święta ewangelija pomija a z którego jasno wypływa czemu leje we żniwa” oraz „O ślepej, ziemskiej sprawiedliwości, czyli o tym, jak koń zawinił a kozę powiesili”
Katarzyna Gutek z Lublina za „Balladę o plebanie i rabinie”
Anna Jakowska z Warszawy za „Pieśń o Aniele Stróżu”
Magdalena Kiermaszek z Bytomia za „O tem jak dawnemi czasy imiona nadawano” oraz "Historyję zbrodni niesłychanej na motywach Lilij oparta”
Marzena Mielcarek z Walidróg za „Balladę o zgubnej sile kobiety swawolnej”
Magdalena Przesmycka z Warszawy za „Grzyby”
Piotr Smolak z Krakowa za „Tragiczną historyję miłości żaka i tancerki z teatru kabuki”
Aldona Mikulska z Krakowa za "Pieśń o niecnym Burkhardzie ku pouczeniu"
***

Krótkie uzasadnienie dotyczące nagrodzonych prac:
 1.            Hanna Misiak z Torunia za „Pieśń tragiczną o Euro turnieju futbolowym” – doskonałe wyczucie rytmu i frazy muzycznej, bardzo ciekawe połączenie archaicznego języka i polszczyzny współczesnej, niezwykle aktualny temat utworu.
2.            Katarzyna Pilzak z Warszawy za „Najnowszą pieśń o misji księdza Natanka w Holandii” oraz „Przestrogę dla Panów i Pań szukających miłości przez internet”
- aktualna tematyka społeczno – obyczajowa, doskonały warsztat językowy, muzyczność utworów.
3.            Barbara Derlak z Chełma za „Balladę o świecącej Dorocie” – mistrzowskie nawiązanie do konwencji pieśni dziadowskich o tematyce apokryficznej i związanej z żywotami świętych, subtelna aktualizacja.
4.            Ewa Rdzanek z Warszawy za „O małym Andrzejku” – znakomity warsztat językowy i poetycki, konstrukcja fabuły i ciekawe ujęcie tematu.
5.            Anna Czujkowska-Włodarska z Lublina za „Przestrogę przed zgubnym wpływem sklepów ciuchlandami zwanych” – znakomite ujęcie banalnego tematu w niebanalną i atrakcyjną formę poetycką, humor i muzyczność utworu.
6.            Anna Betlejewska z Lublina za "Pieśni" – „O lichości spraw doczesnych i nadziei na przyszłe wyroki miłosierne”, „Wierzę w blask ognia i cień na ścianie” oraz „Per fas et nefas nad pępka kraterem” – ciekawe, atrakcyjne poetycko i warsztatowo nawiązanie do poezji barokowej.
7.            Roger Piaskowski z Legnicy/Cardiff za "Wiersze dziadowskie" – „Żale na wczasy i sieroce smutasy”, „Za dziada w super wróbla przemienionego”, „A boli wolność, gdy kochanka zbrzydła” oraz „Gość znojny o wolność miłą (zwrotkowiec pospolity)” – uniwersalne ujęcie spraw potocznych i doczesnych, ciekawa perspektywa, wyczucie języka i frazy poetyckiej.

Prace wyróżnione:
Wszystkie prace cechuje ponadprzeciętna wrażliwość poetycka i językowa autorów, świadomość formy literackiej i muzycznej, ciekawe podejście do tematu, umiejętne nawiązanie do tradycji pieśni dziadowskich i ballad, z użyciem aktualnej tematyki społeczno – obyczajowej.

***
Jury pragnie zwrócić uwagę na wysoki poziom literacki prac, nie tylko nagrodzonych, ale także większości utworów zgłoszonych do udziału w konkursie. Około 80 % zgłoszeń zawierało co najmniej 2-3 oddzielne tematycznie utwory.

Z radością odnotowaliśmy także dużą rozpiętość wiekową uczestników: od maturzystów po osoby będące już na emeryturze. Świadczy to o tym, że udało się dość szeroko spopularyzować ideę konkursu i dotrzeć także do adresatów spoza środowiska osób związanych z muzyką tradycyjną.

Ponad połowa laureatów i autorów wyróżnionych prac to osoby związane wykonywanym zawodem z dziedzinami innymi niż działalność muzyczna / literacka / kulturotwórcza. Świadczy to o potrzebie twórczości i ekspresji artystycznej, niezależnych od wykształcenia i wykonywanego zawodu. Pozwala także na stwierdzenie, że konkurs jest inicjatywą potrzebną i spełniającą założenie pomysłodawców. Bliski jest także pojmowaniu idei twórczości i uczestnictwa w kulturze, z jakimi mamy do czynienia w kulturze tradycyjnej oraz idei wspólnej tożsamości poezji i śpiewu.

Na szczególną uwagę zasługuje fakt nadejścia dużej ilości zgłoszeń od twórców – amatorów w starszym wieku. Przesłane przez nich utwory nie zawsze spełniały podstawowe kryteria konkursu (m.in. taka forma utworów, która pozwalałaby na ich wykonanie z towarzyszeniem muzyki), ale większość utworów to dobra warsztatowo poezja, tworzona z potrzeby serca i podzielenia się niebanalnymi refleksjami o świecie z większym gronem odbiorców.
  
Reasumując cieszy nas bardzo fakt tak dużego zainteresowania Konkursem, ogólny dobry poziom i oryginalność wielu prac. Pozwala to wnioskować o tym,  że idea Konkursu nie należy do zamkniętego rozdziału tradycji, a jest jej żywym dziedzictwem i łączy w XXI wieku ludzi różniących się statusem, wykształceniem czy miejscem zamieszkania. W związku z tym uważamy jest potrzeba i sens organizować Konkurs częściej, nawet w trybie corocznym oraz opublikować w formie tomiku drukowanego utwory dotychczas nagrodzone.

Jury dziękuje Fundacji „Numinosum”, która podjęła się zorganizowania Konkursu oraz Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego - fundatorowi nagród pieniężnych w kwocie 3850 zł.
Jury Konkursu (podpisy)


***
Protokół wraz z nazwiskami wyróżnionych i nagrodzonych oraz innymi postanowieniami i eksplikacyą jurorów został ogłoszony na specjalnym Koncercie Laureatów w dawnej cerkwi na Krupcu w Narolu k/Tomaszowa Lubelskiego w czasie Akademii Muzyków Wędrownych i Festiwalu NarolArte 31 sierpnia w piątek 0 19.30.
Niektórzy laureaci i wyróżnieni wykonali swoje utwory sami i samowtór, teksty nie opatrzone muzyką zaś ubrali oraz zagrali i zaśpiewali muzycy - goście Festiwalu. 

A oto dwa nagrania z koncertu laureatów:
III nagroda - Ewa Rdzanek
wyróżnienie - Anna Jakowska

Ogłaszamy II Konkurs na Pieśń Dziadowską Nową!!!

Pieśń nowa o II Konkursie na Pieśń Dziadowską Nową

Stała dziś nam się nowina wdała, o której Polska już usłyszała,
Nie tylko Polska a Ukraina słyszeć też o niej wkrótce zaczyna.

Mistrzowie pióra niech się szykują, swej gotowości nie pożałują,
Na wieści gminne ucho nadstawią, historią zacną gawiedź zabawią.

Razu pewnego czy dawno temu, wczoraj lub dzisiaj a ku przyszłemu
Pokoleń korzyści i nauce zbożnej, na cześć przestrogi i wiedzy możnej.

Ku wesołości i dla wzruszenia, dla wyobraźni kół poruszenia
Spiszcie relacje swe i przygody podług prawideł prastarej mody,

Utwory wierszem do zaśpiewania, zali głośnego też przeczytania
W gronie słuchaczy nowin spragnionych, smaku i gustu niepozbawionych.

Znaków (plus spacje) ze dwa tysiące, czasu jest na to od dziś dwa miesiące,
Nadsyłać prosimy bardzo licznie i najwygodniej – elektronicznie.

Na adres mistrzwincenty@gmail.com do 10 sierpnia niech w jego dom
Nadejdą prace w załącznikach, w doc/rtf tekstowych plikach.

Jury znakomite przez okulary, lecz sercem także – nie za dolary
Przeczyta uważnie wszystkie historie, wyłoni zwycięzców a kategorie

Są: pieśń religijna, obyczajowa, wieść historyczna dawna i nowa,
Utwory o sercu i jego rozterkach, podróżach dalekich i poniewierkach,

Języki: polski i ukraiński, lecz nie angielski, także nie chiński,
Zgrabne, ciekawe, zachwycające, radość i smutek, zadumę niosące.


II Konkurs na Pieśń Dziadowską Nową - regulamin

 Organizatorem Konkursu jest Fundacja Numinosum, Palmiry, ul. Podleśna 19a,
      05-152 Czosnów
  1. Terminarz Konkursu:
      a/ogłoszenie Konkursu – czerwiec 2012,
      b/termin nadsyłania utworów – 10 sierpnia 2012,
      c/ogłoszenie listy finalistów – 17 sierpnia 2012 (mailowe zawiadomienie finalistów 
         oraz na stronie http://tyndyryndy.blogspot.com)
      d/ogłoszenie ostatecznych i szczegółowych wyników wraz z wręczeniem nagród
         oraz koncertem laureatów – 31 sierpnia 2012 w Narolu
  1. Celem Konkursu jest zainspirowanie do powstania nowych tekstów, przeznaczonych do śpiewu, a  nawiązujących w swojej formie lub/i tematyce do tradycyjnych tekstów,  popularnych niegdyś zarówno w obszarze użytkowej poezji religijnej, jak i sowizdrzalskiej oraz liryki.
  2. Zasady Konkursu: w Konkursie mogą uczestniczyć wszyscy, tematyka utworów jest dowolna, każdy uczestnik może przysłać do 6 utworów. Można pisać w języku polskim lub/i ukraińskim. Teksty prosimy nadsyłać pod pseudonimem na adres elektroniczny: mistrzwincenty@gmail.com lub tradycyjnie na adres: Remigiusz Mazur-Hanaj, ul. Prosta 4/3, 05-822 Milanówek
  3. Pula nagród wynosi 4000 zł. Jury może rozdzielić nagrody wedle własnego uznania z tym, że I nagroda jest gwarantowana i  wynosi nie mniej niż 700 zł. Teksty laureatów nie posiadające autorskiej muzyki zostaną takąż muzyką okraszone i wykonane podczas specjalnego koncertu Akademii Muzyków Wędrownych (patrz terminarz), a także wydrukowane w specjalnym tomiku.
  4. Jury Konkursu: Ewa Grochowska, Piotr Grochowski, Remigiusz Mazur-Hanaj, Taras Shumeyko 
  5. Sponsorem nagród jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego


A poprzedni Konkurs odbył się w roku 2008 i jego werdykt przeczytać można TU 

Organizator – Fundacja Numinosum, In Crudo
Fundator nagród – Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Akademia Muzyków Wędrownych Narol 26-31.08 2012 - informacja o prowadzących warsztaty

KLASY ŚPIEWU BIAŁEGO 

Śpiew ukraiński (repertuar z Roztocza i Podlasia) 
Jurij Pastuszenko - etnomuzykolog, studiował w Katedrze Folkloru i Etnografii Kijowskiego Narodowego Instytutu Kultury, był członkiem zespołów zajmujących się badaniem i odtwarzaniem ludowych tradycji wokalnych Ukrainy Otawa, Drewo (z którym współpracuje od 2002 do dziś) oraz Seluki. Od kilku lat mieszka w Polsce, prowadzi intensywną działalność dydaktyczną (warsztaty etnograficzne i wokalne) i artystyczną, a także badania terenowe (zwłaszcza na Podlasiu). Współpracuje m.in. z Fundacja Muzyka Kresów, był laureatem X Programu Stypendialnego Gaude Polonia, w ramach którego zrealizował projekt „Wspólna muzyka”. 
Tetiana Sopiłka jest etnomuzykologiem, pracownikiem naukowym Akademii Muzycznej im. Piotra Czajkowskiego w Kijowie, wokalistką legendarnego ukraińskiego zespołu "Drewo", skupiającego wykonawców i badaczy muzyki tradycyjnej. Zajmuje się badaniem tradycyjnej kultury muzycznej różnych regionów Ukrainy, w szczególności Ukrainy Wschodniej. Przygotowała kilka płyt wydanych w Kijowie z muzyką odnalezioną podczas licznych ekspedycji we wsiach położonych na lewym brzegu Dniepru. Jest autorką prac naukowych z zakresu etnomuzykologii. Od kilkunastu lat prowadzi warsztaty tradycyjnego śpiewu ukraińskiego w różnych miastach Polski i zagranicą. W 2006 roku założyła w Warszawie zespół ukraińskiej muzyki tradycyjnej „Dziczka”. 

Śpiew polski (repertuar z Roztocza) 
Ewa Grochowska - skrzypaczka, śpiewaczka i filozof. Jest uczennicą skrzypka Jana Gacy z Przystałowic Małych. Główny obszar jej muzycznych zainteresowań to tradycyjna muzyka instrumentalna centralnej i południowo – wschodniej Polski oraz śpiew tradycyjny. Prowadzi badania i zajęcia praktyczne (warsztaty śpiewu), poświęcone gatunkom i stylom śpiewu tradycyjnego w Europie środkowo – wschodniej. Podchodzi do muzyki tradycyjnej jako do aktualnego i żywego fenomenu, będącego częścią kultury współczesnej, a nie muzealnym eksponatem, który trzeba reanimować i „ożywiać”. Związana m.in. z Fundacją „Muzyka Kresów” z Lublina (jako uczestnik i wykładowca Międzynarodowej Szkoły Muzyki Tradycyjnej) oraz Kapelą Braci Dziobaków z Woli Destymflandzkiej. Zajęcia warsztatowe podczas AMW w Narolu poświęcone będą pieśniom obrzędowym i lirycznym południowo – wschodniej Lubelszczyzny oraz doskonaleniu warsztatu śpiewaczego. Zajęcia odbędą się z udziałem Janiny Kowalczuk – wybitnej śpiewaczki z Grabowicy na Roztoczu, laureatki najwyższych nagród na Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu i Nagrody im. Oskara Kolberga oraz Agaty Harz – śpiewaczki i trenerki głosu, która już od lat 90-tych zajmuje się archaicznymi technikami śpiewu z powodzeniem wykorzystując je w pracy edukacyjnej (np. ponad 600 audycji szkolnych w ramach Filharmonii Narodowej 1999-2012) i artystycznej, biorąc udział w wielu projektach od muzyki dawnej poczynając (współpraca z zespołem Ars Nova), na współczesnej muzyce eksperymentalnej kończąc (kompozycje Luciera, Bumsteinasa, Karkowskiego, własna grupa Księżyc). 

KLASA LUDOWYCH SKRZYPIEC UKRAIŃSKICH 
Serhij Ochrimczuk (1968) jest absolwentem Narodowej Akademii Muzycznej Ukrainy w klasie skrzypiec. Od 1992 r. prowadził ekspedycje terenowe z pracownikami wydziału etnomuzykologii (NAMU). Studiował tradycyjny styl gry na skrzypcach różnych regionów Ukrainy: Polesie, Podole, Wołyń, Bojkowie, Huculi. Razem z Mychajło Chajem założył zespół instrumentalny Nadobryden. Jest też członkiem legendarnego zespołu Drevo. Od 1994 uczestniczył w warsztatach organizowanych przez Fundację "Muzyka kresów" oraz w wielu festiwalach folklorystycznych i konferencjach na Ukrainie, Niemczech, Litwie, Łotwie, Rosji, Uzbekistanie, Serbii. Francji. Od 2000 roku pracował w Katedrze Muzyki Dawnej NAMU. Jest uczestnikiem wielu zespołów i projektów muzycznych m.in.: Chorea Kozacka, Nowa Radist’, Sarmatika, Toporkestra, Polikarp, w ramach których zajmuje się również skrzypcową muzyką różnych narodów oraz eksperymentuje, łącząc różne style i języki muzyczne. Brał udział w festiwalach muzyki współczesnej na Ukrainie, m.in. jako skrzypek w prawykonaniach wielu utworów ukraińskich kompozytorów. Tworzył muzykę dla filmu i teatru (wraz z A Zahaykevych, A. Nesterov, A. Kokhanovsky). Współpracował także ze znanymi wykonawcami muzyki pop i rock oraz kijowską sceną elektroniczną. Stworzył też kilku programów z czołowych ukraińskimi muzykami jazzowymi. W Polsce gościł m.in. na festiwalach „Skrzyżowanie kultur”, "Kody", "Inne brzmienie”, „Ukraińska Wiosna", "Ukraina Viva". 

KLASY LIRY KORBOWEJ 

dla początkujących 
Serhij Petryczenko - pochodzi z Kijowa, gdzie przez 14 lat śpiewał w chórach amatorskich i profesjonalnych, m. in. Państwowym Męskim Chórze Ukrainy. W latach 1988 - 91 aktor kijowskiego Teatru Studio „Wydybaj” i uczestnik polsko - ukraińskich wypraw etnomuzykologicznych na Huculszczyznę, Pokucie i Bukowinę. Od 1992 jest aktorem Teatru Węgajty i śpiewakiem Scholi Teatru Węgajty. Współpracował z ukraińską redakcją Radia Olsztyn oraz tygodnika ukraińskiego „Nasze Słowo”. Śpiewa w chórze parafii prawosławnej w Olsztynie i w Chórze Belcanto. Od 2001 roku prowadzi w ramach Scholi program autorski „Kanty i psalmy” poświęcony polsko – ukraińskim związkom kulturowym XVII w. Zajmuje się ukraińską tradycją lirniczą. 

dla zaawansowanych 
Matthias Loibner - często nazywany "Jimi Hendrixem liry korbowej", ze względu na swą ekspresyjną, wirtuozerską grę na tym instrumencie. Urodził się w 1969 roku. W szkole muzycznej uczył się grać na fortepianie, gitarze, puzonie, a później na ksylofonie (w Afryce Wschodniej i Południowej). Studiował kompozycję jazzową oraz dyrygenturę na Akademii Muzycznej w Grazu. Jednak pod koniec studiów, z miłości do liry korbowej zrezygnował ze studiów i całkowicie poświęcił się grze na tym instrumencie. Gry na lirze uczył się na początku sam, a potem też od Barbary Grimm, Valentina Clastriera, Riccardo Delfino oraz Gillesa Chabenata. W 1994 roku zdobył pierwszą nagrodę na Concours des vielles et cornemuses w St Chartier (Francja).  Wraz z Riccardo Delfino napisał podręcznik gry na lirze korbowej w języku niemieckim. Wykładał w wielu krajach Europy (m.in. Schola Cantorum w Bazylei, Szwajcaria), w Japonii i Australii. Jego nagranie edukacyjne opublikowane na youtube przyciągnęło już ponad 200.000 widzów. Jest autorem jedynego nagrania dzieł Josepha Haydna na lirę korbową (lira organizzata). W Wiedniu we współpracy z radiem OE1 zainicjował festiwal poświęcony lirze korbowej. W 2008 roku zapoczątkował wyjątkową instalację dźwiękową Projekt Time, który zrzesza cztery europejskie zespoły (Sno, Mitsoura, Palyrria, Familha Artusa) - ze Wschodu, Zachodu, Północy i Południa. Jej celem jest pokonać czas i przestrzeń. Tu strona artysty.

Co dalej "Jarzębino"?

Odkąd znam śpiewaczki z „Jarzębiny”, a będzie prawie 17 lat, one zawsze wyrastały znacznie ponad przeciętną narzucaną niejako tego typu zespołom przez zinstytucjonalizowany ruch kultury ludowej. Przekraczały zaklęty obieg folkloru tworząc świetne (także formalnie) przedstawienie oparte na obrzędowości pogrzebowej („Łostetni różaniec”), współpracując stale z Domem Tańca, ze Scholą Węgajty, koncertując w Galerii Władysława Hasiora, u boku włoskiego Micrologusa na Festiwalu Muzyki Dawnej w Jarosławiu, dzieląc się swoimi pieśniami (nie „chowając” ich na konkurs w Kazimierzu), współorganizując Tabor w Kocudzy 2006 itp., a jednocześnie zdobywając trzy (rekord!) Złote Baszty na Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu. 
„Jarzębina” to wybitny zespół, kultywujący w najlepszy sposób świetne tradycje śpiewu janowsko-biłgorajskiego, to zespół, który sam w sobie jest skarbem kultury, z czego na przykład władze województwa lubelskiego oraz lokalne dopiero teraz zaczęły sobie zdawać w pełni sprawę. To zespół nie tyle zasługujący na miano autentycznego (miano, które lubią przydzielać fachowcy), co po prostu autentyczny i w swoim autentyzmie wolny, i jako taki czerpiący równie naturalnie z różnych warstw folkloru, także z tej „biesiadnej”. 

Tabor w Kocudzy 2006. Fot. Marianna Oklejak

Fenomen „Euro koko” służy od kilku tygodni jako argument w wielu dyskursach (od narodowego po feministyczny), to swoją drogą ciekawy temat do analizy. Przez kilka dobrych dni piosence towarzyszyła niesława rzekomego plagiatu. Przy okazji pokaz niekompetencji dali niektórzy dziennikarze czy np. dyrektor ZPiT Śląsk (plagiat w muzyce ludowej...). Notabene być może pierwowzorem piosenki jest polka „Sat On A Cow” przechowana do dziś w konserwatywej pamięci polonii amerykańskiej ze słowami „Pamiętajcie chłopcy jak na wojnie było, bilim bolszewika że aż się kurzyło” (zwrócił mi na to uwagę Waldemar Rudziecki). 
Odważne i krnąbrne śpiewaczki z Kocudzy po udanym romansie z kulturą artystyczną nawiązały kolejny – z popkulturą. Piosenka się podoba, chętnie śpiewają ją dzieci, co jest miarą jej pozytywnej energii. Z drugiej strony „kokoizm” stał się też w szerokich kręgach społecznych synonimem złego smaku. W jakim stylu zakończy się dla kondycji zespołu i dla wizerunku muzyki tradycyjnej ta przygoda? Mam wrażenie, że zależeć to będzie od tego czy i na ile „Jarzębinki” wykorzystają całe zamieszanie do popularyzacji i szerszego dowartościowania swoich dotychczasowych dokonań. I w tym warto im pomóc.
Remek Mazur-Hanaj

Ruszyły zapisy - zapraszamy!



              З 17 травня починається запис на польсько-український музичний фестиваль «Академія мандрівних музикантів», котрий відбудеться 26 – 31 серпня в місті Нароль, що на Розточу. Основною частиною фестивалю будуть майстеркласи, присвячені спільному й відмінному в музичній традиції українського й польського народів, з особливим наголосом на мандрівній кобзарській і лірницькій традиції а також на народній музиці Розточа й найближчих околиць. Заняття проводитимуть знані музиканти з України, Польщі й Австрії. До участі в майстеркласах запрошуємо насамперед тих, хто вже має досвід музикування (зі слуху чи по нотах), оскільки метою занять є вдосконалення виконавської майстерності. 
             У програмі: гра на корбовій лірі (Матіас Лойбнер з Відня й Сергій Петриченко з Ольштина), кобзарський семінар (спів, гра на вибраному інструменті, заняття зі співу (Ева Ґроховська, Аґата Харц, Юрій Пастушенко, Тетяна Сопілка), майстерклас з народної скрипкової традиції Бойківщини (Сергій Охрімчук з Києва). Окрім того в програмі фестивалю – концерти в старовинній церкві, наукова конференція, танці.            
             Окремим пунктом у програмі стане оголошення результатів ІІ Конкурсу Нової Старцівської Пісні і концерт лауреатів. Авторські тексти польською й українською мовою можна надсилати до 31 липня. Переможці нагороджуватимуться грошовими преміями, а кращі тексти виконають присутні на фестивалі музиканти. 
             Про деталі конкурсу й майстеркласів можна дізнатися скоро на цій сторінці (http://tyndyryndy.blogspot.com/). Організатори: Fundacja Numinosum, Wydawnictwo In Crudo а також Fundacja Pro Academia Narolense за фінансової підтримки польського Міністерства Культури й Національної Спадщини.

Polsko-ukraińska Akademia Muzyków Wędrownych w Narolu na Roztoczu odbędzie się w dniach 26-31 sierpnia i będzie towarzyszyć Festiwalowi NarolArte. 
W programie: 

WARSZTATY
  • warsztaty śpiewacze - polskie i ukraińskie pieśni weselne z Roztocza, prowadzenie Tetiana Sopiłka (grupa zamknięta), Ewa Grochowska z udziałem Janiny Kowalczuk z Grabowicy oraz  Agata Harz - pieśni z repertuaru m.in. Joanny Rachańskiej, Anieli Gmoch, Karoliny Łagowskiej), pieśni dla chłopaków (Hałyczyna, Pidlaszszia), prowadzenie Jurij Pastuszenko
  • warsztaty gry na lirze korbowej - Matthias Loibner - dla zaawansowanych, Serhij Petryczenko - dla początkujących
  • warsztaty skrzypcowe - muzyka bojkowska - Serhij Ochrimczuk
KONCERTY i inne wydarzenia muzyczne
  • "Lira Wschodu i Zachodu" -  Mychajło Chaj (Kijów), zespół "NOVA радість"  z Kijowa (Сергій Охрімчук, Данило Перцов, Любов Плавська, Анжела Зайцева), Matthias Loibner (Wiedeń) [29 VIII, środa, dawna cerkiew na Krupcu, 19.30]
  • śpiewy uliczne w Narolu i okolicznych wsiach m.in. Woli Wielkiej, Gorajcu
  • potańcówki polskie i ukraińskie m.in. Kapela Braci Dziobaków z Woli Destymflandzkiej, Kapela  Nadobryden' [Klub Festiwalowy, 21.30]
  • prezetacje powarsztatowe, zespół śpiewaczy "Jarzębina"z Kocudzy, ogłoszenie wyników II Konkursu Na Pieśń Dziadowską Nową i koncert nagrodzonych pieśni z muzyką skomponowaną specjalnie przez uczestników AMW [31 VIII, piątek, dawna cerkiew na Krupcu, 19.30]
  • projekcja filmu "Mrii pro Mynule - Early Music in Ukraine" Olega Timofiejewa o tradycji epickiej na Ukrainie [Klub Festiwalowy 27 VIII, 21.30]
SESJA POPULARNONAUKOWA na temat środkowoeuropejskiego dziedzictwa muzycznego z udziałem Mychajło Chaja, Piotra Dahliga, Piotra Grochowskiego,  Katii Michajłowej, Antoniego Zoły [środa 29 VIII, 16.00, Ratusz Miejski]

GDZIE? warsztaty będą się odbywać w miejscowej szkole oraz Gminnym Ośrodku Kultury, koncerty w dawnej cerkwi grecko-katolickiej na Krupcu, potańcowki w klubie festiwalowym (Restauracja Sakra w Rynku), a sesja naukowa w Ratuszu Miejskim.
Informacje o mieście i okolicy

KARNET
Cena karnetów/ціни на квитки:  
  • Akademia Muzyków Wędrownych - 300 zł - udział w jednym, lub wyjątkowo, w uzasadnionych przypadkach, w dwóch warsztatach, warsztaty odbywają się symultanicznie, w godzinach 10.00-13.30 (z przerwą) i 16.00-18.00; участь в одному, максимум двох майстер-класів
  • AMW + koncerty Festiwalu NarolArte - 330 zł (program Festiwalu: wystąpią m.in. Andrzej Bauer (wiolonczela) + Stasys Eidregevicius (wizualizacje), Oleg Timofiejew (gitara 7-strunna), zespół Małe Instrumenty, odbędzie się też koncert pt. "Kujawy" z udziałem m.in. Tadeusza Kubiaka [skrzypce], Tomasza Stańki [trąbka], Bartłomieja Kominka [fortepian],Janusz Prusinowski Trio, Ewy Grochowskiej i Justyny Piernik),  
  • akredytacja - 100 zł (udział w koncertach, Klubie Festiwalowym, sesji naukowej, jednokrotny udział w wybranym warsztacie w roli obserwatora). 
Karnet obejmuje uczestnictwo w jednej, a w wyjątkowych wypadkach w dwóch grupach warsztatowych. Młodzież 13-18 lat 50% zniżki.

DLA KOGO WARSZTATY?
AMW jest kursem intensywnym przeznaczonym szczególnie dla tych, którzy przyswoili już sobie podstawy muzyki (ze słuchu lub/i z nut). Każdy warsztat odbywa się dwa razy dziennie przez pięć dni. Grupy warsztatowe będą z założenia nieduże, w związku z tym ilość miejsc ograniczona. Zapraszamy serdecznie! 

NOCLEGI
Narol - szkoła (10 zł, materac) lub kwatery agroturystyczne poza Narolem (odległość 3-7 km) w cenie 30 zł., możliwość zamówienia śniadania lub całego wyżywienia, jedna z pań oferuje również opiekę nad dziećmi.
Rozbicie namiotu na prywatnej posesji z możliwością korzystania z kuchni i łazienki 10 zł (noce mogą już być chłodne)

WYŻYWIENIE 
1) Śniadanie (5 zł) i obiad (15 zł) w stołówce szkolnej
2) Kolacja (szwedzki stół plus coś na gorąco) w restauracji SAKRA, w której mieści się klub festiwalowy - cena 15 zł
można zamówić całe wyżywienie (35 zł) lub niektóre posiłki; wymagana jest przedpłata na wyżywienie (przynajmniej 50%)

ZAPISY: tyndy12@wp.pl , kontakt tel. 502 221 446

WPŁATY: Fundacja Numinosum, ul. Podleśna 19a, 05-152 Czosnów, nr rachunku 66 1140 2017 0000 4202 1291 2296 (calość lub zaliczka 50%)


Pomoc finansowa - Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Organizator - Fundacja Numinosum, tłoka In Crudo, Fundacja Pro Academia Narolense
Współpraca: Miasto i Gmina Narol, Gminny Ośrodek Kultury w Narolu
Pomysł i realizacja - Remigiusz Mazur-Hanaj oraz Kinga Korycka, Taras Szumejko, Beata Wojtkowska ; współpraca - Bogusław Kłosiewicz, Jan Wolańczyk
Dokumentacja - Tadeusz Sudnik, Czarli Bajka
Patronat medialny - etno.serpent.pl, tygodnik ukraiński "Nasze słowo"



Czemu chcę gratulować "Jarzębinie"?


Dom Tańca (z tym się utożsamiam) i inne instytucje i jednostki - promujemy tradycyjną kulturę, urządzamy warsztaty oberkowe, sesje naukowe, zapraszamy śpiewaków wiejskich na mniej lub bardziej nobliwe imprezy, koncerty w kościołach, organizujemy tabory i niszowe wydarzenia itp. Stawiamy tezę, że kultura tradycyjna ginie, że trzeba ją pokazywać, póki jest, archiwizować...
Dom Tańca wielokrotnie zapraszał "Jarzębinę". Jednego lata organizowaliśmy wspólnie z "Jarzębiną" Tabor Domu Tańca" w Kocudzy...
Niby partnersko, ale jednak trochę opiekuńczo (mam nadzieję, że nie protekcjonalnie) traktujemy tę Sprawę. Takie jest moje wrażenie.
Aż tu nagle...
Panie z Kocudzy wypaliły swojską piosenkę na melodię ze swoich wesel, z wesel swoich dziadów i miały odwagę same pójść z nią w świat. Bez kompleksów i i nieszczerego wstydu. Bez promotora. Bez dotacji z ministerstwa i bez miejskich maniaków oberkowych... Nikt także nie wykorzystał ich do zrobienia swojego hitu. Nie! Nie! To one same. Samodzielne i pełnosprawne
I świat - ten, który je (razem z całą kulturą tradycyjną) zamierzał już wsadzić do rezerwatu, słowników i płyt CD, razem ze mną włącznie - oniemiał z zaskoczenia. A świat "normalnych", "zwykłych", zagłosował na ich piosenkę.
I teraz każdy - czy wróg, czy przyjaciel, wie, że jest takie zjawisko, jak "Jarzębina", że ich piękny śpiew żyje i ma się dobrze. Zrobiły to same.
Być może nasze kilkunastoletnie starania przyczyniły się do tego, a może wcale nie.
Ważne, że ta hołubiona przez nas "Kultura tradycyjna", której zespół śpiewaczy "Jarzębina jest bez wątpienia uczciwym reprezentantem, jest teraz na językach całej Polski. Polska zagląda do youtuba i słyszy, jak śpiewają postne i przaśne pieśni, widzi kobiety dumnie noszące swój regionalny strój. Widzi kobiety pełne godności i szczerości. Itd....

Mnie to wzrusza i chciałam się tym podzielić.

A jak wy myślicie?
 Agata Krawczyk

Tabor lirnicki 2012

...czyli polsko-ukraińska Akademia Muzyków Wędrownych w Narolu na Roztoczu odbędzie się w tym roku w ramach Akademii Narolskiej w dniach 26-31 sierpnia i będzie towarzyszyć Festiwalowi NarolArte.

W programie:
1/warsztaty śpiewacze (Tetiana Sopiłka, Jurij Pastuszenko, Ewa Grochowska, Agata Harz + grupa poświęcona ukraińskim pieśniom lirnickim, prowadzącego poznamy w najbliższych dniach), lirnicze (Matthias Loibner - dla zaawansowanych, Serhij Petryczenko - dla początkujących) i skrzypcowe (Serhij Ochrimczuk), 2/koncerty ("Lira wschodu i zachodu") i pograjki (m.in. Kapela Braci Dziobaków), 
3/sesja popularno-naukowa na temat środkowoeuropejskiego dziedzictwa muzycznego z udziałem Mychajło Chaja, Wołodymyra Kuszpeta, Piotra Dahliga, Katii Michajłowej, Piotra Grochowskiego i Antoniego Zoły, 4/rozstrzygnięcie 2 Konkursu na Pieśń Dziadowską Nową. 

Cena karnetów Akademii Muzyków Wędrownych - 300 zł, karnet AMW + wydarzenia Festiwalu NarolArte 330 zł (m.in. Andrzej Bauer, Cezary Duchnowski, Stasys Eidregevicius, spektakl "Requiem dla gospodyni" Kresy 2000, Małe Instrumenty, Concerto Avenna); młodzież 13-18 lat 50% zniżki. 

AMW jest rodzajem intensywnej szkoły letniej, przeznaczonej szczególnie dla tych, którzy pierwsze kroki na polu polskiej i ukraińskiej muzyki tradycyjnej mają już za sobą. Każdy warsztat odbywa się dwa razy dziennie przez pięć dni. Zapisy rozpoczną się 15 maja, kiedy to będzie gotowa pełna informacja o bazie noclegowo-żywieniowej. Szczegóły pojawiać się będą w tym profilu sukcesywnie. Zapraszamy serdecznie! 

Pomoc finansowa - Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, organizator - Fundacja Numinosum. Współpraca: Fundacja Pro Academia Narolense. Pomysł i koordynacja - Remigiusz Mazur-Hanaj.

Apel w/s realizacji Konwencji Unesco o ochronie niematerialnego dziedzictwa kultury


uwaga! podpisać się pod petycją można na stronie:
http://www.petycje.pl/petycjePodglad.php?petycjeid=8507

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Pan Bogdan Zdrojewski
Do wiadomości:
1/Kancelaria Prezydenta RP
2/Komisja Kultury i Środków Przekazu Sejmu RP
3/Polski Komitet ds. Unesco

Apel o realizację podpisanej i ratyfikowanej przez Polskę Konwencji UNESCO    o ochronie niematerialnego dziedzictwa kulturowego

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracamy się do Pana z wielką i gorącą prośbą o przyspieszenia działań w kierunku stworzenia odpowiednich warunków i narzędzi do realizacji podpisanej przez Polskę Konwencji o ochronie niematerialnego dziedzictwa kulturowego.
Niematerialne dziedzictwo Polski, do którego należy m.in. kultura ludowa, nie było nigdy objęte specjalnym programem ochrony. W czasach PRL wykorzystywano je do celów propagandowych. Skonstruowany  wówczas obraz kultury ludowej pokutuje w społeczeństwie do dziś. Efektem tego są ogromne zaniedbania na wielu polach, m.in. edukacyjnym, archiwizacyjnym, instytucjonalnym, wydawniczym, animacyjnym.
Środowiska ludzi, dla których dziedzictwo niematerialne jest ważną częścią kultury, są zaniepokojone brakiem rzeczywistych decyzji instytucjonalnych i personalnych, które gwarantowałyby zmianę tego stanu rzeczy.
Większość krajów naszego regionu od dawna prowadzi wielowymiarową politykę ochrony własnego dziedzictwa kulturowego. Owocne działania w tej dziedzinie podejmują zarówno Ukraina, jak i kraje dużo mniejsze od Polski jak Litwa, Łotwa, Słowacja, Czechy, Węgry. Istniejące tam skuteczne regulacje prawne oraz pomoc specjalistów zapewniają podziwu godne rezultaty w postaci trwania żywej kultury i budowania społecznego szacunku dla niej.
Podczas gdy do Światowej Listy Dziedzictwa Niematerialnego UNESCO dołączają portugalskie pieśni fado, turecka sztuka opowiadania meddah czy węgierski tanchaz („dom tańca” – przykład dobrych praktyk ochronnych w odniesieniu do muzyki tradycyjnej), Polska wciąż nie potrafi ustalić kryteriów krajowej listy dziedzictwa kulturowego oraz mechanizmów jej funkcjonowania. Brak takiej listy blokuje możliwość zgłaszania kandydatur do listy światowej. Korzyści płynące z wpisania na listę światowego dziedzictwa UNESCO są ogromne – widać to doskonale w przypadku polskich obiektów kultury materialnej takich jak Wieliczka czy Kraków (choć trzeba sobie zdawać sprawę z umowności tego porównania) – ich obecność na liście jest dla Polski darmową reklamą o globalnym zasięgu, pomnaża nasz potencjał kulturowy w oczach świata.
Powstaje zatem pytanie, dlaczego nasz kraj nie dość, że podpisał Konwencję z 2003 roku jako jeden z ostatnich w Europie, to przez ponad dwa lata (włączając w to okres przygotowawczy) nie był w stanie podjąć odpowiednich  działań praktyczno-ochronnych? Paradoksalnie, pomimo tych dawnych i obecnych zaniechań, Polska jest krajem, gdzie kultura niematerialna nadal jest stosunkowo żywa. Jest więc i co chronić, i jak edukować, bo można korzystać z wiedzy i umiejętności ludzi, którzy w tej kulturze wyrastali. Istnieje także szerokie grono specjalistów i ludzi z pasją, których cechuje wiedza oraz szacunek dla twórców dziedzictwa.
Wierzymy, że Panu również, jako Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Nrodowego, leży na sercu sprawa wprowadzenia w życie Konwencji, na której ratyfikację przez Polskę czekaliśmy długie lata. Konwencja ma pomóc nie tylko w nadrobieniu wieloletnich zaniedbań, ale także w zmianie społecznego odbioru niematerialnego dziedzictwa – tak, by nie było ono dłużej postrzegane jako podrzędne względem innych dziedzin kultury.
Jako grono ekspertów, znawców i pasjonatów tematu, służymy radą i pomocą. Zgłaszamy pilną potrzebę zorganizowania spotkania, którego celem byłoby wspólne wypracowanie strategii i metod wdrażania Konwencji. Powołany przez Pana Ministra ekspercki Zespół Doradczy ds. Niematerialnego Dziedzictwa Kultury pod kierownictwem prof. Leszka Kolankiewicza. jednoznacznie zasugerował w swojej opinii potrzebę wydzielenia osobnej agendy dedykowanej wdrażaniu Konwencji w związku ze specyfiką ochrony dziedzictwa niematerialnego. Uważamy, że jest to najbardziej racjonalna droga. Upływający czas od ratyfikacji oraz bilans dotychczasowych działań w tej kwestii tylko potwierdza trafność stanowiska zespołu eksperckiego.

Aneks – przydatne linki:








Pierwsi sygnatariusze w kolejności alfabetycznej:

Maria Baliszewska

założycielka Radiowego Centrum Kultury Ludowej, laureatka nagrody Ministra Kultury 2007
Jerzy Bartmiński
profesor UMCS w Lublinie, językoznawca, etnolingwista, folklorysta, slawista
Jan Bernad
dyr. artystyczno-programowy Ośrodka Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych "Rozdroża" w Lublinie
Małgorzata Bieńkowska
Fundacja „Muzyka Odnaleziona”
Maria Bikont
antropolożka, badaczka tradycyjnych praktyk muzycznych
Julita Charytoniuk
Muzeum Podlaskie w Białymstoku, Stowarzyszenie „Dziedzictwo Podlasia”
Olga Chojak
Stowarzyszenie "Centrala Muzyki Tradycyjnej", Wrocław
dr Hubert Czachowski
dyr. Muzeum Etnograficznego im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu
Piotr Dahlig
profesor UW, Instytut Sztuki PAN, kier. Katedry Etnomuzykologii w Instytucie Muzykologii UW
Marta Domachowska
Muzeum Etnograficzne im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu, grupa ,,n obrotów"
Bartłomiej Drozd
Fundacja „Muzyka kresów”
Krzysztof Gorczyca
Towarzystwo dla Natury i Człowieka, Lublin
Ewa Grochowska
dr nauk humanistycznych, muzyk, badacz tradycyjnych muzycznych praktyk wykonawczych
Weronika Grozdew-Kołacińska
dr muzykologii, UW, Instytut Sztuki PAN
Janusz Jaskulski
Stowarzyszenie Muzyków Ludowych w Zbąszyniu
Romuald Jędraszak
mistrz gry na dudach wielkopolskich
Piotr Kędziorek
kierownik Radiowego Centrum Kultury Ludowej
Jagna Knittel
Stowarzyszenie Panorama Kultur
Katarzyna Lindner
wiceprezes Fundacji „Wszystkie Mazurki Świata”
Michał Maziarz
Stowarzyszenie To.pole, Kraków
Remigiusz Mazur-Hanaj
Wydawnictwo „in crudo”, Fundacja „Numinosum”
Blandyna Migdalska
Polski Klub Ekologiczny Zarząd Główny
Joanna Muszyńska
v-ce dyr. Muzeum Etnograficznego im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu
Mirosław Nalaskowski
Regionalny Ośrodek Kultury i Sztuki w Suwałkach
Teresa Okoniewska
prezes Tow. Przyjaciół Muzeum Etnograficznego im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu
Piotr Piszczatowski
Fundacja „Wszystkie Mazurki Świata”
Janusz Prusinowski
Forum Muzyki Tradycyjnej
Jan Prządka
Stowarzyszenie Muzyków Ludowych, Zbąszyń
Katarzyna Rosik
grupa „n obrotów”, Toruń
Marta Urban-Burdalska
psycholog, trener Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Olsztyn
Małgorzata Zamorska
socjolog i antropolog kultury, Gdańsk
Maciej Żurek
Stowarzyszenie „Tratwa”, Olsztyn

II Edycja Konkursu "Stara Tradycja" Zapraszamy!

ZAPRASZAMY DO WZIĘCIA UDZIAŁU W KONKURSIE DLA MŁODYCH ZESPOŁÓW W RAMACH FESTIWALU „WSZYSTKIE MAZURKI ŚWIATA”

Konkurs przeznaczony dla młodych muzyków jest okazją do prezentacji umiejętności gry
i śpiewu opartego na źródłach polskiej muzyki ludowej. Uczestników oceniać będą mistrzowie - tradycyjni muzykanci oraz eksperci - badacze żywego dziedzictwa.



Warunki uczestnictwa:

Przesłanie formularza i nagrań 3 utworów (w formie mp3) kontynuujących konkretną tradycję z terenu Rzeczpospolitej - na adres: stara.tradycja@festivalmazurki.pl
W formularzu podanie źródeł nadesłanych utworów (nazwiska muzykantów, tytuły nagrań archiwalnych, publikacji itp.)
Brak publikacji płytowych zespołu.

Nagrody:
I : 2000 zł
II: 1500 zł
III: 1000 zł
Po eliminacjach I stopnia (odsłuchanie nadesłanych nagrań) wyłoniona pierwsza dziesiątka laureatów zostanie zaproszona na występ w koncercie „Stara Tradycja” podczas Festiwalu „Wszystkie Mazurki Świata” w Warszawie (8 maja 2012 r.)

Jury:
Mistrzowie – tradycyjni muzykanci zaproszeni zostaną po oszacowaniu liczby zgłoszeń z danego regionu;
Eksperci: Andrzej Bieńkowski, Piotr Kędziorek, Marcin Pospieszalski, Tomasz Nowak, Remigiusz Hanaj.
Zgłoszenia i nagrania można nadsyłać do 25 marca 2012 r.
Serdecznie zapraszamy i życzymy powodzenia!

Anna Michalczuk
Konkurs "Stara Tradycja",
Festiwal "Wszystkie Mazurki Świata"
www.festivalmazurki.pl

WNIEBOGŁOSY. Warsztaty śpiewu białym głosem. Pieśni polskie.

Biały głos, nazywany też naturalnym, jest archaiczną techniką wokalną charakterystyczną dla kultur tradycyjnych Europy środkowo-wschodniej. Przetrwał do dziś, choć już w bardzo niewielkim stopniu, także na polskiej wsi. Starodawne pieśni obrzędowe, taneczne, liryczne czy religijne ożywają i nabierają prawdziwego blasku zaśpiewane białym głosem, czyli tak jak czyniono to przez setki lat.
Warsztaty przeznaczone są zarówno dla osób, które miały już kontakt z tego rodzaju śpiewem jak i dla początkujących (grupy w osobnych terminach).
Warsztaty obejmują pracę z ciałem czyli nad oddechem i z rezonatorami, ćwiczenia emisyjne w formie zabaw muzycznych z różnych kultur, co pozwala na pozbycie się fizycznych i psychicznych barier i otwarcie się na swój  dany od natury głos oraz pracę nad repertuarem z różnych regionów Polski, takich jak Mazowsze, Kurpie, Lubelszczyzna i Podlasie. W programie nauka pieśni obrzędowych, w szczególności weselnych, lirycznych, ballad, kołysanek, tanecznych oraz religijnych .

Warsztaty poprowadzi Agata Harz, śpiewaczka i trenerka głosu, która już od lat 90-tych zajmuje się archaicznymi technikami śpiewu z powodzeniem wykorzystując je w pracy edukacyjnej i artystycznej, biorąc udział w wielu projektach od muzyki dawnej poczynając, na współczesnej muzyce eksperymentalnej kończąc. Współtwórczyni awangardowej grupy „Księżyc” (CD „Nów” i „Księżyc”), wokalistka „Bractwa Ubogich”, pierwszej w Polsce kapeli zajmującej się polską muzyką tradycyjną „in crudo”, obecnie wokalistka zespołu „Pies szczeka” oraz „Wędrowiec” (I nagroda na festiwalu Nowa Tradycja). Prowadziła warsztaty m.in. na Taborach Domu Tańca, w Instytucie Kultury Polskiej UW, na Festiwalu Wszystkie Mazurki Świata, Festiwalu Skrzyżowanie Kultur.
Warsztaty w grupie – czwartki, godz.18.30 – 20.30 (I cykl obejmuje 4 spotkania, koszt 200 zł). Zaczynamy 23.02, kolejne spotkania 01.03, 08.03. i 15.03. Możliwość lekcji indywidualnych (terminy do uzgodnienia).

Szkoła Wokalistów Konador,
 ul. Piękna 11B, lok.17A, domofon 117 (oficyna,VII piętro)

UWAGA! Info i zapisy wyłącznie drogą telefoniczną 604 754 377