Stanisław Fijałkowski z Chrzanowa na Roztoczu - portret śpiewaka


wydawnictwo/edition: in crudo CD12 - 2011
współpraca - Stowarzyszenie "Dom Tańca" 

płyta zawiera 23 fonogramy ze zbioru Remka Mazura-Hanaja + jedno nagranie Polskiego Radia - przyśpiewki, pieśni liryczne, żartobliwe, kolędy życzące i pastorałki + tekst "Herodów" z melodiami (kwestie mówione i śpiewane poszczególnych postaci przedstawienia kolędniczego), pieśń pogrzebową, wielkopostną, komentarze śpiewaka

pomysł, wybór nagrań, redakcja i opracowanie - Remigiusz Mazur-Hanaj
projekt graficzny - Joanna Jarco
wprowadzenie - Piotr Dahlig, Lidia Tryka

„Dlaczego człowiek śpiewa? Bo się zakochał.”  
Stanisław Fijałkowski



Prezentowany zestaw fonogramów solisty śpiewaka to pierwsza w dyskografii muzycznego folkloru polskiego płyta monograficzna pojedynczego wokalisty ludowego.

Płyta daje ciekawe próbki całego przekroju repertuaru funkcjonującego na Roztoczu Lubelskim. Mimo rozpiętości gatunkowej utworów, śpiewak pozostaje zawsze sobą, zachowuje swój majestatyczno-liryczny styl wykonawczy i właściwą sobie jedność ekspresji.

U Fijałkowskiego wyważone są indywidualne i zbiorowe, wewnętrzne i zewnętrzne, religijne i świeckie, skoczne i ciągłe, dyskretne i rozgłośne nurty śpiewu tradycyjnego, co w połączeniu z unikatowymi cechami psychicznymi daje świadectwo nadzwyczajnego artyzmu i uroku.

prof. Piotr Dahlig, Instytut Muzykologii UW



Płyta wydana dzięki wsparciu finansowemu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.



JEST DRABINA DO NIEBA 2 - pieśni żałobne i za dusze zmarłych


wydawnictwo/edition: in crudo CD03 2002/2011
Prezentowane na płycie pieśni i modlitwy, obok wielkich walorów historycznych i artystycznych, są w sumie przesłaniem wiary, istotą tego, co chcieliby nam przekazać pobożni przodkowie (na ziemiach polskich). W kontekście XXI w., gdy odebrano osobie zmarłej prawa pobytu w domu przed pogrzebem, prezentowane fonogramy są też świadectwem odchodzącej, znakomitej tradycji muzycznej, a także echem humanitaryzmu i żywego współczucia społecznego.
prof. Piotr Dahlig, Instytut Muzykologii UW
Ladder to Heaven, Vol. 2 – Songs of Mourning and for the Souls of the Dead
Apart from their historic and artistic values, the songs and prayers presented on the CD are first and foremost a profession of faith – the essence of what our pious ancestors would have liked to pass on to future generations. In the context of XXI Century, when the deceased was denied the rights of remaining at his home before the burial ceremony, the presented phonograms are a testimonial of the passing eminent musical tradition as well as the echo of humanity and live social compassion.
Il y a une échelle vers le ciel II. Les chants de deuil et pour les âmes des morts
Les transcriptions des notes de musique dans les répertoires des églises (quand elles sont présentes) ne constituent que la version approximative des originales. Les interprétations régionales ou villageoises restent  uniques et seules les publications phonographiques  peuvent en rendre l’authenticité. Les chants et les prières présentées sur ce disque, en dehors de leur grande valeur historique et artistique, constituent un témoignage de  foi, l’essence de ce que voulaient nous transmettre nos pieux ancêtres. A l’opposé d’un XXIè siècle où le culte mortuaire a été banni de l’intimité du domicile, les phonogrammes présentés ici sont autant de témoignages d’une excellente tradition musicale qui exprimait  une grande compassion sociale. 
 

 Płyta zawiera 22 przykłady śpiewów, cennych zabytków literacko-muzycznych, pozostających wciąż od wielu pokoleń w żywej tradycji na Mazowszu, Radomszczyźnie, Lubelszczyźnie, w Sieradzkiem, na Kurpiach, Podlasiu, Suwalszczyźnie i w Lidzkiem (Białoruś). Pieśni i fragmenty modlitw wykonują przedstawiciele najstarszego pokolenia śpiewaków i śpiewaczek, którzy pełnili lub pełnią wciąż w swoich lokalnych społecznościach rolę nieformalnych przewodników domowych obrzędów pogrzebowych. W książeczce znajdziemy historyczno-muzykologiczny komentarz oraz teksty pieśni, całość dopełniają tematyczne ilustracje i fotografie. 
Wykonawcy: Jan Kietla, Marianna Kowalska, Janina i Zofia Stolarek (Radomskie), Jan Cytryniak, Stanisława Bogusz i Maria Majek, Maria Bienias (Mazowsze Południowe), Apolonia Godlewska, Czesława Borek, Jan Karamuz (Mazowsze Puszcza Biała),  grupa Bandysianki (Mazowsze Puszcza Zielona), grupa z Dobrywody (Podlasie), Czesław Racis i wierni z parafii Rutka-Tartak (Suwalskie), grupa "Jarzębina" z Kocudzy, Jan Wnuk, Stanisław Fijałkowski, Maria Machałek i Jakub Rzemieniuk (Lubelskie), grupa śpiewacza z Baszkowa (Sieradzkie), śpiewacy i śpiewaczki z okolic Woronowa (powiat Lida, Białoruś)

Warto tych śpiewów słuchać, chociaż nie jest to muzyka, do słuchania której świat stara się nas przyzwyczaić, warto ją uwewnętrznić, w jakiś sposób nauczyć się jej.
Remigiusz Mazur-Hanaj, autor płyty  

kontakt i zamówienia - incrudo@vp.pl   
wysyłka po uprzedniej wpłacie na konto:
Fundacja Numinosum, ul. Podleśna 19a, 05-152 Czosnów
Multibank 66 1140 2017 0000 4202 1291 2296
cena 38 zł + 6 zł poczta

Płyta wydana dzięki wsparciu finansowemu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 

Głos na Forum Debaty Publicznej w sprawie ochrony dziedzictwa kultury niematerialnej

Przede wszystkim chciałem nazwać podstawowe, moim zdaniem, problemy związane z wdrożeniem Konwencji ratyfikowanej ostatnio przez Państwo Polskie. Są to:
-         niski poziom zrozumienia tego, czym owo dziedzictwo jest, jak się przejawia, jego specyfiki, a co za tym idzie tego, że wymaga ochrony innej niż w przypadku zabytków materialnych
-         niski poziom zrozumienia dla wagi ochrony kultury niematerialnej
Zjawisko to dotyczy szerokich kręgów społecznych, ale także elit, dziennikarzy i mediów oraz urzędników samorządowych i administracji centralnej. W tym kontekście szczególnym niepokojem musi napawać niedostateczna aktywność ministra kultury we wdrażaniu Konwencji oraz fakt niewzięcia przez niego pod uwagę stanowiska wypracowanego przez ekspertów Komitetu Sterującego, komitetu, który przecież sam powołał.
Te problemy wynikają z różnych powodów, głównym jest wciąż aktualna luka w systemie edukacji (zwłaszcza na poziomie podstawowym i ponadpodstawowym), długo utrwalane (zwłaszcza w PRL) przeświadczenie o nadrzędnej roli kultury materialnej, obecna dominacja wizualności w kulturze, trudności w opisywaniu i kategoryzowaniu zjawisk z dziedziny kultury niematerialnej
Różnica między kulturą materialną i niematerialną jest taka jak między świadectwem pisanym a przekazem ustnym. Historycy już od ładnych paru lat nadrabiają zaległości w tej mierze i dowaloryzowuja tzw. „historię mówioną” - myślę tu zwłaszcza o działaniach Ośrodka Karta z Warszawy oraz Bramy Grodzkiej z Lublina. Notabene Amerykanie robili to już na początku XX wieku, dzięki czemu mają nagrane relacje nawet z czasów wojny secesyjnej, przy czym zarówno te jak i wiele innych nagrań (np. muzycznych) ma specjalny status dobra narodowego i jest przechowywana i udostępniana w Bibliotece Kongresu USA.
Przychylam się do postulatów zawartych w tekście Henryka Dumina i tonu jakim zostały wyrażone oraz do wielu głosów na Forum, a szczególnie Ryszarda Michalskiego i Tomasza Rodowicza. Fakt zorganizowania tej debaty pod auspicjami i z udziałem Prezydenta RP uważam za ważny. Z jednej strony sądzę, że potrzeba ocalenia wielu przejawów niematerialnego dziedzictwa kultury jest paląca, nierzadko wraz z odejściem jednego człowieka odchodzi cała wielopokoleniowa tradycja. Z drugiej zaś strony wprowadzanie systemowych rozwiązań wymaga szczególnej delikatności i rozwagi, by nie „dekretować” odgórnie tego, co jest wartościowe, bo przecież zależy nam, żeby to była „żywa tradycja”, a nie sztucznie podtrzymywana i petryfikowana, redukowana do jednej ze swoich historycznych form. Te tradycje lubią żyć życiem kameralnym, niejako „pokątnym” w swego rodzaju niszach (jak ktoś powiedział obrazowo „w krzakach”), których ważnym elementem jest pewna nieoficjalność, a wynoszenie ich na piedestał może grozić dorabianiem im gombrowiczowskiej „gęby”, a w rezultacie nieść skutek nawet odwrotny do zamierzonego.
Dlatego istotniejszy jest tu nawet od systemowych regulacji prawnych dobór kompetentnych osób (antropologów, etnografów, socjologów, kulturoznawców), które na poziomie centralnym i lokalnym będą z odpowiednią wrażliwością dbać o niematerialne dziedzictwo, monitorując jego stan „od wewnątrz” i interweniując tylko w razie pilnej potrzeby czy zagrożenia.
Kluczowym wydaje się stworzenie odpowiednich warunków, za pomocą tzw. miękkich środków, do przekazu niematerialnych tradycji. Tak rozumiem słowo „ochrona”, szczególnie w obszarze tradycyjnych sztuk performatywnych (muzyka, taniec, śpiew wraz z ich kontekstami).
Remigiusz Mazur-Hanaj

Tabor słowacki

Milí priatelia,

koncom septembra a začiatkom októbra sa priamo v areáli amfiteátra vo Východnej uskutoční Tanečný tábor Jeseníky, kde zároveň symbolicky privítame jeseň.
-----------

Tanečný majstri MICHALKO MARIŠLER SVOREŇOVÁ DIKASZOVÁ
vám budú tri dni tĺcť do nôh cigánske tance podľa Kopýtka z Bardejova a čardáše zo Zvolenskej Slatiny za doprovodu ĽH MICHALA NOGU.
30.9 - 2.10 2011 školy tanca, súťaže, táborák, zábavy vo VÝCHODNEJ
----------
cena 40eur (v cene je zahrnuté ubytovanie-strava-workshop?y-zábava)
Prihláste sa čím skôr, pretože ubytovacie možnosti tábora sú obmedzené
----------
d o p l ň u j ú c e i n f o r m á c i e

? workshopy sú určené aj pre laikov aj pre pokročilých
? každá skupina bude mať vlastných tanečných majstrov a návštevník sa podľa vlastného uváženia môže kedykoľvek presunúť z jednej skupiny do druhej a naopak
? z oboch dedín sa v rámci tábora naučíme aj piesne. Naučí nás ich Evka Brunovská (Muzička)
? v tábore vo Východnej budeme za dobrého počasia tancovať aj na hlavnej scéne

Ľudová hudba
Michal Noga, Ján Tej, Michal Zelinka, Ján Darivčák

r e g i s t rá c i a

? prihlášku posielajte mailom na adresu tanecnytabor@gmail.com
? najneskôr do 16.9. je potrebné poukázať na účet 0463055024/0900 minimálne 50% z celkovej sumy, inak budeme považovať vašu prihlášku za neplatnú. (Ako variabilný symbol napíšte tanečný tábor a do poznámky uvedťe vaše celé meno)
? vek účastníkov: od 16 rokov (od uchádzačov mladších ako 18 rokov žiadame zaslať písomný súhlas zákonného zástupcu)
? čas začiatku: 19.00 piatok
? čas ukončenia: 15.00 nedeľa

prípadne otázky zasielajte na tanecnytabor@gmail.com

Tešia sa na Vás
Michalko, Marišler, Svoreňová, Dikaszová, Brunovská a ĽH Michala Nogu

Ludzie mówią...

Samotność.
Jan Cytryniak z Kochowa (rocznik 1916) niedawno podupadł na zdrowiu, ma kłopoty z chodzeniem. Nie bywa  od 2 lat na Powiślakach w Maciejowicach, nie mówiąc już o dalszych wyjazdach. A jeszcze nie tak dawno, w 2008, bębnił, tańczył i śpiewał prawie do rana na Festiwalu Remiza aż we Wrocławiu, wspólnie ze Stefanem Nowaczkiem, Mateuszem i Agnieszką Niwińskimi, kręcił fujarki i pierdziele w Radomiu, na Taborze w Strychu.
4 czerwca w upalne przedpołudnie spotykamy go jak stoi o lasce przed swoim domem. Już z daleka jaśnieje w słońcu jego siwy kaszkiet. Rozmawiamy krótko, pan Jan jest wzruszony i skrępowany swoim stanem. "Co to za życie..., tyle, że krat w oknach nie ma."

Ludzie mówią...

Radio.
Muzykanci narzekają, że coraz mniej w Polskim Radiu (pr.I i II) "...naszej muzyki, ino te folki i nowe tradycje puszczają".

Do sygnatariuszy "Listu o muzyce nieobecnej"

Od poniedziałku do środy będzie się odbywać w Bibliotece Narodowej w Warszawie historyczna I Konwencja Muzyki Polskiej. Jednym z wątków będzie także muzyka tradycyjna, w czym mamy wszyscy jako sygnatariusze Listu swój udział! W imieniu jego autorów serdecznie jeszcze raz dziękuję!  W poniedziałek nastąpi prezentacja Raportu przygotowanego na zamówienie Instytutu Muzyki i Tańca, część Raportu poświęconą muzyce tradycyjnej zreferują i skomentują jej autorzy: Maria Baliszewska i niżej podpisany. We wtorek o 12.00 dyskusję panelową o muzyce tradycyjnej poprowadzi Janusz Prusinowski. W środę podsumowanie i zakończenie obrad. Ważna wiadomość dla wszystkich spoza Warszawy: pierwszy i trzeci dzień Konwencji będzie można śledzić za pośrednictwem transmisji w internecie!
Tu znajdziecie Państwo szczegóły i program Konwencji.
PDF z pełną wersja Raportu w postaci książkowej można ściągnąć stąd.
Pozdrawiam - Remigiusz Mazur-Hanaj

Targowisko Instrumentów

TARGOWISKO INSTRUMENTÓW
30. 04. 2011 w godz. 10 – 15
(Krakowskie Przedmieście 60A, obok pomnika Adama Mickiewicza)
SKWER - filia Centrum Artystycznego Fabryka Trzciny WSTĘP WOLNY!

WŁADYSŁAW WOJTYNA - BIAŁOBRZEGI
cymbały rzeszowskie
ANDRZEJ STAŚKIEWICZ - KURPIE
lira korbowa, cytra, fujarki, surdynka, nyckelharpa
ZBIGNIEW WAŁACH - ISTEBNA
gęśle, fujarka 6 otworowa, fujarka bezotworowa "końcówka"
MIROSŁAW PRYMEK - WARSZAWA
katarynki, fisharmonie, organy
ANDRZEJ KRÓL - WARSZAWA
wspak, kij
STANISŁAW NOGAJ - BRZOZÓW
lira korbowa
SŁAWOMIR SIUCHTA – ŁOCHÓW
akordeony, harmonie polskie
STANISŁAW WYŻYKOWSKI - HACZÓW
lira korbowa, cymbały, skrzypce-laska
FRANCISZEK KRASNODĘBSKI - ROGUSZYN
harmonia trzyrzędowa, akordeony
SEBASTIAN WIELĄDEK - WARSZAWA
skrzypce, harmonia pedałowa i basowa, cymbały I wiele innych...
MARIA ERDMAN - WARSZAWA
zaprezentuje klawikord produkcji RYSZARDA MOROZA
EUGENIUSZ SZYMANIAK - DZIERZBY I JAN MALISZEWSKI - WIESKA
ligawki
TOMASZ KICIŃSKI -
Dudy wielkopolskie
ALEKSANDER KRUPA - RADOM
harmonia Jakubowskiego z pracowni Boruckiego.
KATARZYNA ZEDEL - WROCŁAW
mazanki, suka biłgorajska, i skrzypce
ZBIGNIEW I KRZYSZTOF BUTRYNOWIE - JANÓW LUBELSKI
suka, basy, bębenki obręczowe i barabany, oktawki, gęśle
KATARZYNA TUCHOLSKA i BARTŁOMIEJ STEFAŃCZYK - LUBLIN.
harmonie i akordeony firmy Accrea Accordions rekonstrukcje i harmonii polskich
HOŁUJ LUKA I HUBERT POŁONIEWICZ- WARSZAWA
jouhikko i inne instrumenty ze wspólnej pracowni
ROMUALD JĘDRASZAK - POZNAŃ
dudy i inne instrumenty wielkoposkie z pracowni ANDRZEJA MENDLEWSKIEGO
ANDRZEJ WIÓRKIEWICZ - PRZYSUCHA
Harmonie pedałowe, skrzypce, bębenki.
STANISŁAW LEWANDOWSKI - BROGOWA POD PRZYSUCHĄ
bębenki radomskie, barabany.
ANDRZEJ GŁĘBOCKI - WARSZAWA
karimby, mbiry, ngoni, kalimby,
TADEUSZ CZECHAK - WARSZAWA
fidel, rebek
EDWARD MARKOCKI
mistrz gry na cymbałach rzeszowskich
ANDRZEJ BIEŃKOWSKI - WARSZAWA
basy, skrzypce, bębenki obręczowe - kolekcja
JAN WOCHNIAK - KŁUDNO
bębenki obręczowe
MICHAŁ JAKUB - WARSZAWA
Lutnia, lira korbowa
PIOTR SIKORA – KUŹNICA POD PRZYSUCHĄ
radomskie bębenki obręczowe.
GRZEGORZ TOMASZEWICZ – WARSZAWA
cornamuse, szałamaja, rauschpfeife, flet poprzeczny, flet prosty, cymbały
ADAM SAGAŁO – ŚNIADOWO - instrumenty perkusyjne

Drzewo-źródło-kamień

W kwietniu nakładem wydawnictwa In Crudo ukaże się w języku angielskim książka, która jest efektem badań terenowych przeprowadzonych w Polsce, na Węgrzech i na Słowacji w ramach projektu „The Tree, the Well and the Stone. Sacred Places in the Cultural Space” realizowanego przy pomocy Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego.
Równoczesne etnograficzne badania, metodą wywiadu etnograficznego, z użyciem wspólnego kwestionariusza, odbyły się w 2010 roku. Koordynatorem projektu byli Wojciech Bedyński i Remigiusz Mazur-Hanaj, a formalnie Stowarzyszenie „Dom Tańca” (Polska), partnerami zaś Katedra Europejskich Studiów Kulturowych Uniwersytetu w Bańskiej Bystrzycy (Słowacja) oraz Wydział Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu w Szeged (Węgry). W Polsce badania realizowane były w następujących miejscowościach:
Przerośl (woj. Podlaskie)- Agnieszka Brzeska i Wojciech Bedyński,
Czarny Dunajec (woj. Małopolskie) - Ewa Nizińska i Iwona Świtaj,
Janów Lubelski (woj. Lubelskie)- Remigiusz Mazur-Hanaj, Marta Graban-Butryn i Krzysztof Butryn.
W Polsce projekt realizowany był we współpracy z Urzędem Gminy (Czarny Dunajec) lub Gminnym Ośrodkiem Kultury (Przerośl). Na Słowacji i Węgrzech badaniami objęto w sumie 12 miejscowości.
Oprócz badań terenowych, trwających od sierpnia do października 2010 roku, w dniach 4-5 grudnia 2010 w Bańskiej Bystrzycy odbyła się konferencja, której celem było podsumowanie projektu oraz przygotowanie publikacji.
"Założeniem tej książki, jak również całego projektu, nie jest całościowe ujęcie zagadnienia sakralności przestrzeni w Europie Środkowo-Wschodniej, ani pełna inwentaryzacja i opis miejsc sakralnych we wszystkich trzech krajach, a nawet wybranych miejscowościach. Celem, jaki nam przyświecał, było zainicjowanie dyskusji nad tym zagadnieniem, coraz bardziej popularnym w świecie oraz ukazanie złożoności, wieloaspektowości i bogactwa form sakralności przestrzeni w tej części Europy. Stąd forma publikacji, która nie jest monografią napisaną przez dwudziestu autorów, lecz zbiorem artykułów o każdym miejscu osobno pisanych przez badaczy, którzy się tam udali. Z uwagi na odmienną historię, kulturę, tożsamość i krajobraz kulturowy w każdym z trzech krajów, książka została podzielona na trzy części opatrzone odrębnymi wstępami ułatwiającymi Czytelnikowi lekturę przybliżając specyfikę danego państwa i narodu, jak również przebieg badań prowadzonych przez każdego z partnerów."